AddThis Social Bookmark Button

ΠΑΙΔΟΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Η βία και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια

Attention: open in a new window. PDFPrintE-mail

 

Τα βιντεοπαιχνίδια έχουν πλέον αντικατασταθεί από τα ηλεκτρονικά παιχνίδια και τα διαδικτυακά παιχνίδια τα οποία ο χρήστης παίζει online μόνος του ή συνδεδεμένος στο πλαίσιο μιας ομάδας. Σε οποιαδήποτε συσκευή και αν παίζονται (pc games, play station, online κτλ) οι επιπτώσεις ενός βίαιού παιχνιδιού είναι οι ίδιες. Ανησυχητικό είναι ο ολοένα αυξανόμενος αριθμός παιδιών και εφήβων που παίζουν ηλεκτρονικά παιχνίδια, η αυξανόμενη διάρκεια ωρών που τα άτομα αυτά περνούν χρόνο μπροστά στον υπολογιστή παίζοντας και φυσικά τα κρούσματα διαδικτυακού εθισμού τα οποία παρατηρούνται. Επιπλέον, στις μέρες μας όλο και νεαρότερης ηλικίας παιδιά ασχολούνται με τα παιχνίδια αυτά.

Τα περισσότερα από αυτά τα ηλεκτρονικά παιχνίδια αφορούν και εμπεριέχουν βίαιο υλικό σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό. Οι πρωταγωνιστές συνήθως είναι φανταστικά πρόσωπα, ιστορικά ή προσωποποιημένα πλάσματα. Το παιδί ή έφηβος καλείται να «νικήσει» τους εχθρούς ώστε να περάσει στο επόμενο επίπεδο, αναλαμβάνοντας τον ρόλο του ήρωα. Ο παίκτης χρησιμοποιεί βία για να αντιμετωπίσει τους εχθρούς του. Αυτή η βία συνήθως ταυτίζεται με το φόνο του αντιπάλου. Η βία σε αυτά τα παιχνίδια είναι κάτι αυτονόητο και θεμιτό στο πλαίσιο του παιχνιδιού, είναι ανώδυνη και αυτή η υπερπροβολή στην βία κάνει τον παίκτη αδιάφορο προς αυτή. Δεν του δημιουργεί αρνητικά συναισθήματα. Εξ’άλλου αυτός είναι ο σκοπός του παιχνιδιού...

Joomla Templates and Joomla Extensions by ZooTemplate.Com

Read more...

 

Οι ψυχολογικές επιπτώσεις της αλλαγής σπιτιού , στα παιδιά

Attention: open in a new window. PDFPrintE-mail

 

Οι μετακομίσεις μιας οικογένειας σε άλλη περιοχή, λόγω αλλαγής κατοικίας, αποτελούν παράγοντα αυξημένου κινδύνου για την ψυχική υγεία των παιδιών, ιδίως των εφήβων, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον ψυχίατρο Τζέφρεϊ Μίλεγκαν του Ιατρικού Κέντρου του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ στην Καλιφόρνια ,ανέλυσαν ιατρικά αρχεία άνω του μισού εκατομμυρίου παιδιών ηλικίας έξι έως 17 ετών, διαπιστώνοντας ότι οι πιθανότητες ένα παιδί να προσφύγει σε γιατρό λόγω ψυχολογικών προβλημάτων είναι έως 20% μεγαλύτερη μετά από μία οικογενειακή μετακόμιση, κάτι που συμβαίνει συχνά σε περιπτώσεις που οι γονείς είναι στρατιωτικοί (συχνές μετακομίσεις).

Η ανάλυση έδειξε ότι το σοβαρότερο πρόβλημα...

Joomla Templates and Joomla Extensions by ZooTemplate.Com

Read more...

 

Παιδική κατάθλιψη-πόσο διαφέρει η κλινική της εικόνα από αυτή των ενηλίκων;

Attention: open in a new window. PDFPrintE-mail

 

Η εικόνα της κατάθλιψης στα παιδιά διαφέρει από αυτή των ενηλίκων. Τα συμπτώματα, ανάλογα με το ηλικιακό στάδιο εκδηλώνονται και με διαφορετικό τρόπο και συμπεριφορά.

Στην βρεφική ηλικία το μωρό εκδηλώνει σημάδια ατονίας, μειωμένη κινητικότητας και αισθητηριακή άρνηση. Το βρέφος δεν κοιτάει, δεν εξερευνεί τον χώρο, δεν μυρίζει, δεν ακούει, γενικά δεν δείχνει ενδιαφέρον προς το περιβάλλον. Κάνει επαναλαμβανόμενες δραστηριότητες. Σε γενικές γραμμές διατηρεί μια στάση απόσυρσης, απάθειας και φτωχής επικοινωνίας με το περιβάλλον του αλλά και με τα άτομα γύρω του. Η αϋπνία και η ανορεξία είναι επίσης συμπτώματα καταθλιπτικής διάθεσης στα βρέφη. Ένα καταθλιπτικό επεισόδιο στα βρέφη, το οποίο προέρχεται από τον αποχωρισμό του από την μητέρα του, μπορεί να διαρκέσει λίγους μήνες εάν βρεθεί μητρικό υποκατάστατο μεταξύ του 3ου και 5ου μήνα. Εάν όχι η κατάσταση του βρέφους επιδεινώνεται και οδηγεί σε ψυχικό μαρασμό.

Joomla Templates and Joomla Extensions by ZooTemplate.Com

Read more...

 

Το άγχος αποχωρισμού κατά τη βρεφική και παιδική ηλικία.

Attention: open in a new window. PDFPrintE-mail

 

Το άγχος του αποχωρισμού εμφανίζεται κατά τον 7ο μήνα της ζωής του παιδιού και θεωρείται μια φυσιολογική εξέλιξη και στάδιο στην ανάπτυξη του. Αφορά τον φόβο της απώλειας της προστασία και της φροντίδας του παιδιού από ένα κύριο πρόσωπο το οποίο συνήθως είναι η μητέρα. Η συγκεκριμένη κατάσταση χαρακτηρίζεται ως διαταραχή όταν οι αντιδράσεις του παιδιού είναι υπερβολικές και οι φόβοι του μη ρεαλιστικοί.

Κατά την βρεφική ηλικία το βρέφος εκδηλώνει έντονη ανάγκη να βρίσκεται κοντά στην μητέρα του και δυσφορία όταν την αποχωρίζεται. Έχει ανάγκη από άμεση σωματική επαφή αλλά και βλεμματική, αναζητά το χαμόγελο της μαμάς και την αγκαλιά όταν αισθάνεται άβολα. Την παρακολουθεί και την ακολουθεί όταν αυτή κινείται στον χώρο και επιδιώκει να υπάρχει συνεχή οπτική επαφή μαζί της. Αυτό αργότερα περνά στο ευρύτερο οικογενειακό πλαίσιο, όπου η μαμά σταματά να είναι το μοναδικό πρόσωπο προσκόλλησης και η συμπεριφορά αυτή μεταφέρεται και σε άλλα πρόσωπα της οικογένειας ή ακόμα και του κοινωνικού περιβάλλοντος με τα οποία το βρέφος έχει συνάψει κοντινές σχέσεις. Οι αντιδράσεις του βρέφους γίνονται ακόμα πιο έντονες όταν η μητέρα φεύγει από το χώρο. Σε αυτήν την περίπτωση το βρέφος προσπαθεί να την ακολουθήσει εάν αυτό είναι εφικτό, ενώ όταν αυτό δεν γίνεται τότε αντιδράει με κλάματα, θυμό, πετώντας παιχνίδια ή κλωτσώντας την πόρτα. Μετά από κάποιο διάστημα εγκαταλείπει την προσπάθεια του και γίνεται πιο έντονο το αίσθημα της απελπισίας.

Στην παιδική ηλικία, δηλαδή από τον δεύτερο χρόνος του παιδιού και μετά, το άγχος του αποχωρισμού πυροδοτείται κυρίως από γεγονότα που βιώνει το παιδί όπως κάποια μεγάλη αλλαγή, απώλεια ή θάνατος. Τα παιδιά εκδηλώνουν φοβίες όπως ότι κάτι κακό θα συμβεί στους γονείς ή στα ίδια, αποφεύγουν να μένουν μόνα του, έχουν άρνηση στο να κοιμηθούν εκτός σπιτιού, βλέπουν εφιάλτες κι έχουν άρνηση να πάνε στο σχολείο. Γενικά εκδηλώνουν μη ρεαλιστικές ανησυχίες, τις οποίες πολλές φορές σωματοποιούν με πονοκεφάλους, πόνους στην κοιλιά κτλ. Σε περιπτώσεις οπου εμφανίζεται στο παιδί έντονο άγχος αποχωρισμού ο γονέας θα πρέπει να συμβουλευτεί έναν ψυχολόγο για την αντιμετώπιση του προβλήματος.

Κατσαούνη Μαρία- Ψυχολόγος Υγείας (MSc)

Joomla Templates and Joomla Extensions by ZooTemplate.Com
 

Τι είναι η επιλεκτική αλαλία στην παιδική ηλικία

Attention: open in a new window. PDFPrintE-mail

 

Πρόκειται για την ηθελημένη άρνηση του παιδιού να μιλήσει σε άτομα εκτός σπιτιού. Ηλικιακά παρουσιάζεται μεταξύ 3ου και 8ου έτους της ηλικίας. Το παιδί μιλάει κανονικά στο σπίτι με τους γονείς και τα αδέρφια, αλλά αρνείται να μιλήσει σε άλλους ενήλικες ή σε ξένους. Γενικά επιλέγει σε ποιον θα μιλήσει! Συνήθως εκφράζεται με άλλους τρόπους κυρίως στο σχολείο, όπως π.χ. μέσω της ζωγραφικής ή της παντομίμας. Με τους συνομηλίκους του συνήθως επιλέγει να συνομιλεί κανονικά. Οι αλλαγές και τα τραυματικά γεγονότα μπορεί να πυροδοτήσουν την επιλεκτική αλαλία, ενώ δεν αποκλείεται και η προοδευτική εμφάνιση της, κυρίως με την έναρξη του σχολείου και την ένταξη του παιδιού στο νέο περιβάλλον.

Στις περιπτώσεις επιλεκτικής αλαλίας, οι νοητικές ικανότητες του παιδιού είναι φυσιολογικές ή και ανώτερες. Το παιδί δεν δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις κοινωνικές επαφές, είναι αποτραβηγμένο και όχι εξωστρεφές ή κοινωνικό. Συνήθως είναι παιδιά υπερπροστατευτικών μητέρων ή ψυχαναγκαστικών. Τα πρώτα χρόνια της ζωή του παιδιού μπορεί να υπήρξε κάποια καθυστέρηση του λόγου, όχι όμως κάποια βαριά διαταραχή.

Σύμφωνα με το DSM-IV τα διαγνωστικά κριτήρια αφορούν τα παρακάτω:


-Συνεχής αποτυχία του παιδιού να μιλήσει σε συγκεκριμένες κοινωνικές

καταστάσεις, στις οποίες υπάρχει η προσδοκία ομιλίας -π.χ. στο σχολείο- ενώ

μιλάει σε άλλες καταστάσεις.

-Επίδραση της διαταραχής στην εκπαιδευτική ή επαγγελματική επίδοση ή στην

επικοινωνία.

-Δεν εξηγείται στα πλαίσια άλλης διαταραχής στην επικοινωνία -π.χ. τραυλισμός-

και δεν οφείλεται σε έλλειψη γνώσης της ομιλουμένης γλώσσας.

-Δεν συμβαίνει κατά την πορεία διάχυτης αναπτυξιακής διαταραχής, σχιζοφρένειας

ή άλλης ψυχωτικής διαταραχής.

-Διάρκεια τουλάχιστον ενός μηνός, που δεν περιορίζεται στον πρώτο μήνα του

σχολείου.

 


Κατσαούνη Μαρία- Ψυχολόγος Υγείας (MSc)

 

 

Joomla Templates and Joomla Extensions by ZooTemplate.Com
 

More Articles...

Page 1 of 14

Μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα θα ήθελα σίγουρα να αποκτήσω







eggrafi_newsletter